تبلیغات 
|
فروردین 1388
(3)
بهمن 1387 (5) دی 1387 (4) آذر 1387 (3) آبان 1387 (3) مهر 1387 (2) مرداد 1387 (3) تیر 1387 (1) خرداد 1387 (4) اردیبهشت 1387 (4) فروردین 1387 (8) اسفند 1386 (7) بهمن 1386 (14) دی 1386 (7) آذر 1386 (1) آبان 1386 (2) مهر 1386 (17) شهریور 1386 (14) مرداد 1386 (10) |
پوپک..؟؟ حواست هست..؟؟ شدش 3 سال.. درست سه سال پیش بود که همه جا پر شده بود از پوپک گفتنای مردم.. نرگس محتشم.. روزی که برخلاف میل همه عمل کردی و رفتی.. یادته..؟؟ چقدر دعا پشت سرت بود.. همه می خواستن برگردی ولی تو پرواز و ترجیح دادی به همه چیز.. آرامش.. کلمه ی پر معنایی که دنبالش میگشتی.. امیدوارم در کمال آرامش و غرق نعمت های پروردگارت باشی..
می خواهم به یاد آوری چقدر به هم نزدیک هستیم حتی با وجود فرسنگ ها فاصله به من نزدیکی می خواهم بدانی در این روز بزرگ، سپندار مذگان به تو می اندیشم 29 بهمن، روز فرا دوستان ایرانی مبارک.
یه روز که داشتیم با دبیر ریاضیمون همین چند وقته قبل درد و دل میکردیم بحث آدمای خوب و بد پیش اومد.. بچه ها میگفتن آقا فلانی خیلی آدم مزخرفیه.. هیچی حالیش نیست.. نه انصافی نه عدالتی هیچی.. دبیرمون برگشت یه حرف زد که کل بچه ها واسه چند دقیقه همین طوری فقط داشتیم نگاش میکردیم.. گفت آدمایی که کارای بدی از نظر ما ها و دیگران میکنن، اینطور نیست که آدمای بد بدی باشن.. نه.. اونا فقط خوبی هاشون کمتر از بدیهاشونه.. همین.. و گرنه همه ی آدما یه ذره خوبی و تو وجودشون دارن.. آخ چه حرفی زد.. آدما یا خوبن یا بد..؟؟ نه.. بداشونم خوبی دارن.. اما نه قد آدمای خوب.. یه خورده کمتر.. گلشیفته فراهانی در جشنواره فیلم برلین انشاالله هرجا هستی شاد و سلامت باشی گلی جان.. به امید دیدار در ایران..
بشکن بشکنه ای فرزند آدم.. دل آدم شکستن داره به خدا.. تو هم بشکن.. چرا بیکار نشستی..؟؟
آن شب در اوج سلطه ی خاموشی و سکوت ، ممنونم ازت مهدی جان، یار همیشگی ما »»
سه سال گذشت»»
داره میشه سه سال..»»
عیدتون مبارک»»
سپندار مذگان مبارک»»
خوب و بد»»
گلشیفته فراهانی»»
بشکن»»
پوپکم»»
پوپک من»»
ماه محرم.. قربون مظلومیت امامم برم»»
یا حسین»»
پوپک - هدهد راهبر»»
یلدات بلند پوپکم..»»
پوپک من»»
حضور گلشیفته فراهانی در مراسم تجلیل از داریوش مهرجویی در لس آنجلس 1 2 3 4 5 6 7 ... |
یه پرنده تک و تنها، تو افق تو بی نهایت.. دلش از غصه
گرفته، میگه از عشق یه حکایت.. غم و غصه هاش یه بغضه، اشک و گریه هاش شبونه..
میگه از رفتن و پرواز، ولی باز عاشق میمونه.. حالا اون پرنده من، دیگه تنها
نمیمونه، آخه اون رفته از اینجا، رسم پرواز و میدونه.. توی شبهام یه ستاره، توی
روزام یه امید، که برم تو اون جهانی که همه گلاش سپیده.. آخر این قصه ی ما پر
درد و پر آهه، این دل عاشق فردا، شده تنها تو بی راهه..
|